Bakış açımızın iç ve dış açıları toplamı çokbasamaklı olmalıdır!







Görmek için.Görmeden ölmemek için.Bakış açısı konumuz.Onun oluşmasındaki en önemli etken de konumumuz.Sürekli sabit konumda isek,sürüklenip,süreklenip gidiyoruz demektir.Bir olaya,bir duruma,farklı pencerelerden bakamıyorsak,sadece bulunduğumuz konumun müsaade ettiği kadarını görmek ile yetinmek mecburiyetindeyiz demektir.Nasıl ki,şu an ne hissettiğimiz duygularımıza bağlıysa,duygularımız da,içinde bulunduğumuz konuma,duruma hangi açıdan baktığımızla ve nasıl yaşadığımızla ilgili.Hani derler ya sürekli bu işin ehilleri,mutlu olmak sizin elinizde diye.İşte süreç az evvel söylediğim şekilde işliyor bence. Mutluluk,yaşadığımız,içinde bulunduğumuz durum ne olursa olsun onu duymak,hissetmek ve yaşamak bence.Ve yaşamak beraberinde anlamayı da getirirse gerçekten yaşanmış olur.Kendimizi mutsuzluğa endeksleyip,güzelliklerin,mutlulukların yanından uyurgezer gibi geçmek de bizim elimizde,yağmur yağdığında ıslanan saçlarımız yerine yayılan o güzel toprak kokusuna odaklanmak da. Yüreğimizin mevsimlerini kabullendiğimiz,farklı bakış açılarından bakabildiğimiz,çok açılı,bol pencereli günlere!



*Selçuk Erdem

**Bakış açısı üzerinde beni düşünmeye iten asıl etmen Kadın dizisi oldu.Bunu belirtmek istedim çünkü genel olarak çok dizi izlemeyen biri olarak,uzun bir televizyon diyetinden sonra yapılan bir dizide bu tarz farkındalıklar,gülümseten ayrıntılar görmek,izlemek beni mutlu etti.Dizinin akışı içerisinde,genel olarak,yaşam-geçim savaşı veren annenin,oturup ağlanması beklenilen müşkül bir durum içerisindeyken,o duruma farklı bir pencereden bakıp çocuklarının da farklı bir bakış açısı ile bakmalarını sağladığını izliyoruz.Ve sonuçta,sahne sonunda,gözyaşlarına boğulan,depresif çocuklar,tükenmiş bir anne yerine,gülerken gözleri parlayan anne/çocuklar görüyoruz.






Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

geçen zamanın,algısal farklılıklar üzerindeki etkisi ve metaforsal hayat düsturları

Resim
14,15 varım yokum.Bir cümle okuyup çok etkilenmiştim facebook'ta.Kapının koluna uzanacak yaşa geldiğinde gitmeyi öğrenir insan' diye.Yıllar sonra,bugün,Paulo Coelho ismi göz kırptı bu kez az evvelki cümlenin sonunda.Kendisi tanışmak istediğim fakat henüz bir kitabını elime alamadığım yazarlardan.O yıllarda,tabii duygular arası geçiş hızımın maksimum 3 saniye olduğu zamanlar,bu cümlenin manasını 'terk etmek' olarak algılayıp hayranı olmuştum kendi içimde.Profilimin "hakkında" kısmına yazmışlığım bile var.Şimdi ise cümlenin kendisinden önce veya sonra gelen kısımlarını gözardı ederek, az evvel yazdığım ham şekli ile okuduğumda,şunun farkına vardım;bahsedilen kapı  artık benim için bir metafor niteliği taşıyor.Ölüm metaforu..Evet hayat bir yol,yolculuk evet,fakat sonunda bir kapı var,ölüm var.Yol belki uzun,belki kısa.Tüneller de var,deniz manzaralı otobanlar da.Kar da dahil bu yolculuğa,yağmur da güneş de.Önemli olan ise -tabi ki bence- koşullar deği...
Devamı

selam vermekler gibi!

Resim
Duygu/düşüncelerimi kelimelere dökmekte,dile getirmekten daha iyi olmuşumdur kendimi bildim bileli.Fakat şuan içinde bulunduğum durumda,bunları kelimelere dökmekten fazlasını yapmak durumundayım;iç dünyamı dışarıya açmak.Bundan azımsayamayacağım kadar uzun bir süredir kaçınıyorum.Cesaret edemedim de diyebiliriz.Şimdilerde buna hazır olduğumu hissediyorum.Neler paylaşacağıma gelecek olursam;bilmiyorum.Zaman neyi gösterir,karşıma neler çıkar,post'ların konusu ne olur şu anda kestiremiyorum.Zamanla göreceğiz.Tutunamayanlar ile ilgili de yazabilirim,son zamanlarda sıkı takipçisi olduğum tinyliving akımından da bahsedebilirim.Her şey olabilir fakat şunu söylemeliyim ki;bu mecraya bir ihtiyaç doğrultusunda kayıt oldum.İçimde dönüp duran kelimeleri,düşünceleri dışa aktarma ihtiyacı/m.Yeni aldığım defterin ilk sayfasına yazar gibi heyecanlıyım şu an.Kim okur kim okumaz bilemiyorum.Okunmak değil asla derdim..Tek amacım,yazmak.Aşağıya sevdiğim bir görsel iliştirip,veda ediyorum. ...
Devamı

'El Üstünde Tutarak Okumak&Fütursuzca Okumak' Çıkmazı

Resim
Hayatım boyunca,bu iki okuma şeklini de denemiş bir insan olarak yazdığımı belirtmek istiyorum öncelikle.Bu konuda yazma sebebim de,ben ettim siz etmeyin şeklinde,serzenişvari bir öneriden başka bir şey değil.Önceleri,okuduğum kitabın sayfalarını bile dikkatli çevirir,aman sayfa kenarları kıvrılmasın,kapağı zarar görmesin diye kendimi kasarak okurdum.Kitabın benim veya ödünç olması fark etmezdi.Sonra,bir gün okurken,anlamını bilmediğim bir kelime karşıma çıktı ve yanımda onu not edebileceğim bir materyal yoktu.Mecbur kaldım sayfa üzerinde karalama yapmaya.Uzun süre nefesimi tutmak zorunda kalmışım ve sonra derin bir nefes almışım gibi hissettim.Çok güzeldi!Sonraları bu alışkanlık haline geldi,çok da güzel oldu.Şimdi her kitap,bir boşluğumu dolduruyor,bir eksiğimi tamamlıyor gibi hissediyorum.Bu satırları okuyan ve kitaplarına nokta bile koymaya imtina edenler var ise şayet,bir deneyin derim.Ona değer verirken,onun size değer katmasına mani olmayın.Bunun bilincine vardığımdan beri,ka...
Devamı